رمشن ما قدیم هر خانه                           بود پر کودک و عیالانا

همه جور کودکی ز ریز و درشت                 بد فراوان و بی شمارانا

در سه جلد پدر به صفحه دو                     آنقدر بود پر ز نامانا

اصغر و اکبر و حسین و حسن                   محسن و قاسم و غلامانا

حجت و همت و رشید و حمید                  غنبر و هاشم و مرادانا

شرف و عذرا و صنم سیما                       بهجت و خجه و ربابانا

در تمام سه جلد والده ها                       اینچنین بود آن زمانانا

زیر کرسی به وقت خوابیدن                    صد و سی پا بد درازانا

این همه جمعیت به هر خانه                  بوده است بی سر و صداهانا

نه کسی در اذیت و آزار                         نه صدایی نه داد و غالانا

شب نشینی رسوم رمشن بود              اهل خانه روند تمامانا

وقت حرکت ملایم و سنگین                   نظم و ترتیب ،با مدارانا

کوچه تاریک با چراغ بادی                      گام آهسته شام تارانا

نه هیاهو نه صحبت و حرفی                  نه کنند گرد نی غبارانا

خرد و ریز کلان مودب بود                       نظمشان بود آشکارانا

وارد خانه می شدند همه                      به ردیف وارد اتاقانا

هر کسی جای خود بلد می بود             کودک و طفل تا کلانانا

با خبر شایدم نمی گردید                      یکی از خانه هم جوارانا

جمع اعضا با ادب بودند                        همه سنگین و با و قارانا

شب چره هر چه بود آن موقع                آورند بهر میهمانانا

آن زمان ها نبود رمشن ما                   میوه چون موز و پرتقالانا

خسبکی بود و قیصی و بادام               توت خشکه و یا انارانا

جمع این بچه ها قد و نیم قد                نه نگاهی نه کس اشارانا

نه کسی بی اجازه بر میداشت            یا کند حول بر خوراکانا

مثل حالا نبود یک بچه                        دست خود را کند دارازانا

بچه ها تحت تربیت بودند                    راحت از هر نظر خیالانا

بر خلافش چه گویم از امروز                 انضباط قدیم محالانا

اولا"در سه جلد والده ها                     هست یک نام دست والانا

تازه آن نام هم عجیب و غریب              واژه ای سخت و بی مسمانا

نام او را نهند سهرافظ                          سی سی هم میزنند صداهانا

هم تلفظ نمودنش مشکل                     هم نوشتن نباشد آسانا

تازه بینی که بچه هفت روزه                 کرده اند بر تنش لباسانا

کرواتی به دور گردن او                           کفش چرمی به روی پاهانا

نه بپیچند دور او قنداق                        به کمر هم نبوده غلتانا

رفته رفته چو یک دو ساله شد             تو نگو بچه گو وبالانا

آنقدر بچه می شود شیطان                کانهو نازل از بلاهانا

بر سر سفره گر نشیند او                  می زند حول بر غذاهانا

ماست و آبگوشت را کند قاطی          بعد خواهد کند جداهانا

مادرش هر کجا برد او را                   صاحب خانه در عذابانا

بچه را برده خانه مردم                      زان مکان کرده از رهاهانا

همه جا سر کشی کند بچه             به اتاق خواب بعد به حالانا

یک سرک هم کشد به آرامی           توی دستشوی سپس حمامانا

دور از چشم صاحب خانه                میرود کله لحافانا

پای او گر رسید پای کمد                 زیر و رو می کند اساسانا

میزند گاه پشتک و وارو                  یا به پشتی شود سوارانا

رفته دار گردیده بر پرده                    کنده آن پرده از دیوارانا

در و دیوار خانه مردم                      خط خطی کرده با مدادانا

توی یخچال میوه گر باشد               کلکلی میکند خیارانا

هر چه لیوان و استکان دیده            همه را کرده است قطارانا

هم سراغ پریز برق رود                   چوب فرو کرده در سوراخانا

ور رود گه به چرخ خیاطی               یا کند پهن جا نمازانا

رفته بعدش سراغ میز آرایش           پخش و پور کرده آن دواهانا

ضبط صوتی که داخل میز است       دکمه اش هی دهد فشارانا

آنقدر ور رود به این دستگاه            تا کند ناقص و خرابانا

وای اگر یک کلام به او گویی           می زند جیغ چون شغالانا

نظم این خانه باز چو بر هم ریخت    می کند ترک آن مکانانا

بعد از آن می رود توی باربند          لحظه ای را کند نگاهانا

خر اگر دید بسته اند آنجا               به دمش رفته گشته دارانا

بز اگر دید زان مکان باشد             کرده با چوب تار و مارانا

مرغ اگر بوده است زان نقطه          همه را کرده زابراهانا

مادرش هم هی کند تعریف          می گذارد همی کلاسانا

یا ز هوش و زکاوتش گوید            یا چنین گوید او مثالانا

بچه ام هر زمان که دارد جیش        به نقاطی کند اشارانا

آن زمانی بود که یک ماهش        کپکپی رفت به مظطرابانا

حال هر کجا برم او را                  می رود گوشه ای کنارانا

احتمالا نشسته یک جایی           یا نهایت به رختخوابانا

بعد تعریف و بعد پز دادن                بچه را می کند صداهانا    

نازنینم کجایی ای مادر                  رود این مادرت به قربانا

من فدایت شوم کجایی تو            قربون اون چشم و دماغانا

جیش نداری تو ای عزیز دلم           برمت من دست به آبانا

بچه آید کشد به آغوشش              یا نشاند به روی دامانا

هی برایش در آورد شکلک             یا کند ماچ و بوسه بارانا

هی دهد قلقلک به بچه خود         بچه اش هم تیزک پرانانا

لاجرم هر چه گویم از سی سی      هست این قصه ناتمامانا